Özel bir çocuğun annesine mektubu

Bu yazı internet‘ten bir alıntı. Bir çok yerde buldum,  fakat original yazının kime ait olduğunu bulamadım. Lütfen, bilen varsa bana bildirsin. Mektupdan sonra benim ”yorumum” var .

Canım Anneciğim

Neden hep dalıp dalıp gidiyorsun, neden bana hep üzgün üzgün bakıyorsun, neden hep ayni soruları tekrarlıyorsun, neden kendini suçlamaktan vazgeçiyorsun, neden hep kızgınlık duyuyorsun…?

Halbuki ben meleklere: “beni bu halde dünyaya gönderirseniz ben orda ne yaparım diye sorduğumda: “Korkma dediler, orada senin annen olacak. Biz senin için en iyisini seçtik. O sana bizden daha iyi bakacaktır. Sana birçok şeyi o öğretecektir. Ama unutma ki senin de ona öğreteceğin birçok şey var. O sana öğretecek, sen ona öğreteceksin ve bir gün kendi kendine yasayabileceksin” dediler.

Hadi anneciğim başlayalım çalışmaya. Öncelikle ben sana ceza olarak değil, ödül olarak gönderildim. Ben senin ödülünüm. Bunun farkına varmalısın ve anneciğim bu ödülde suçlu aramana gerek yok. Bir an önce nedenler üzerinde durmaktan vazgeçip, sonuçlar üzerinde yoğunlaşmaya başlamalısın.

Benden utanma! İnsanların bakışlarına aldırma! Beni gittiğin her yere götür! Eğer kendi kendime yeterli hale gelmemi istiyorsan, sakın anlamadığımı düşünme. Beni konsere, tiyatroya, sinemaya götür anneciğim. Belli mi olur, bakarsın sen ve ben belki de toplumun özel çocuklara bakış açısını değiştiririz; ha ne dersin anneciğim? Hadi kalk anneciğim, denize gidelim bana yüzmeyi öğret. Hep evde oturmaktan SIKILDIM! Artik sadece okula giderken dışarı çıkıyorum. Tamam, sana söz veriyorum, akşam döndüğümüzde bütün ödevlerimi yapacağım anneciğim. Sana verilen görevin çok zor olduğunu biliyorum. Ama unutma, yalnız değiliz. Çok yavaşta olsa, ben öğreniyorum, gelişiyorum, büyüyorum. Yakında duygularımı sana sesli olarak söyleyeceğim. Şimdi güçlü olma zamanı anneciğim. Etrafımızdaki melekleri düşün anneciğim. Ne demişti melekler “senin annen var korkma. O seni korur ve sana her şeyi öğretir. Allah senin için en iyisini seçti”. Sen varken anneciğim, hiç korkmuyorum. Biliyor musun, çünkü Allah seni seçti anneciğim. Babama ve diğer akrabalarımıza bizi yalnız bıraktıklarını düşündüğün için kızma sakin. Çünkü onlar senin kadar güçlü değiller anneciğim. Bak göreceksin, biz ilerleme kaydettikçe onlarda şaşıracaktır ve bize katılacaklardır. Sen ve ben çok özeliz. Şimdiye kadar birbirimize öğrettiklerimizi bir düşünsene. Ne kadar da çok şey öğrendik. Yasadığımız toplumda bile daha önce farkında olmadığımız şeylerin farkına vardık. Ve anneciğim biz kazanacağız. Bir gün kendi başıma okula gidebileceğim, koşup oynayabileceğim, bağıra bağıra şarki söyleyebileceğim, yaramazlıklar yapıp şımaracağım. Hatta sen balkondan “hadi oğlum, geç oldu. Eve gel artik” diye arkamdan sesleneceksin anneciğim. Bende sana “ama anne biraz daha oynamak istiyorum” diyebileceğim. Bütün bunları seçilmiş olan senin sayende yapacağım. Çünkü sen çok özel biri olmasaydın Allah seni seçmezdi anneciğim. Her ne yaparsan yap, beni toplumdan uzak tutma anneciğim. Basta da söylediğim gibi insanların bakışlarına aldırış etme ve beni gittiğin her yere götür çünkü seninle her şey çok daha güzel anneciğim. Seni çok seven meleğin kocaman öpüyor ANNECİĞİM… (ALINTI)

Bu konuyla ilgili, ben de bir şeyler yazmak istiyorum.

Benim de çok özel bir çocuğum var. Onun durumu, bu mektubu yazan çocuğumuzdan daha ağır. Yine de gösterdiği her gelişme beni sonsuz mutlu ediyor. Bu dünyada belki yürüyemecek, konuşamayacak, kendi ihtiyaçlarını hiçbir zaman tek başına karşılayamayacak. Ama şuna gerçekten inanıyorum: bu geçici dünyadan sonra gelen ebedi dünyada, her şeyiyle eksiksiz ve en mükemmel haliyle beni bekleyecek.

Ve herkeze sesleniyorum: Çocuklarımızın yanında, onların duyacağı şekilde “Neden böyle oldu…? Söylenenleri anlıyor mu…? Konuşuyor mu….?” Gibi sorular sormayın. Bunları duyunca onlar çok üzülüyorlar.

Özel çocuklar hakkında bilgi edinin. Kendi “normal” çocuklarınıza da “özel çocukları” anlatın. Tekerlekli sandalyeyle dışarı çıktığımız zaman, bilhassa çocuklar, bize çok bakıyorlar. Oğlumda bundan çok rahatsız oluyor. Oğlumu avutmak için ona “onlarda olmadığı için, senin tekerlekli sandalyeni kıskanıyorlar” diyorum. Oda buna seviniyor ve kendini özel hissediyor.

“Normal” olan hiç kimsenin veya sevdiklerinin, böyle kalacaklarının garantisi yok. Doğuştan özürlü olmayıp ta, her hangi bir sebepten özürlü olunabiliyor. Bu Allah’ın takdiridir. Ama kimse “düşünce özürlü” olmasın.

Mayısın 2. haftası, özürlüler haftası olarak kutlanıyor. Bu anneler gününe çok yakın bir zaman. Bazı kadınların birden fazla özürlü çocuğu var. Bazı özürlü bireyi olan ailelerin, maddi durumları da çok kötü. Tüm olumsuzluklara rağmen, anneler canla başla çocukları için uğraşıyorlar. Yılın annesi için birçok kurum ve kuruluş, yarışma ve anket düzenliyor. Neden biri akıl edipte, özürlü çocukların fikirlerini sormuyor. Onlar zihinsel veya fiziksel problemleri yüzünden, kendiliklerinden bu yarışma ve anketlere katılamıyorlar. Magazinden tanıdığımız ünlüler yerine, neden özel çocuğu olan bir anne, yılın annesi seçilmiyor?

3 Aralık’ta dünya özürlüler günü. Bu günlerde özürlüleri hatırlıyoruz. Ya yılın diğer günleri..? Onlar her gün hatırlanmak istiyorlar. Çünkü onlar yılın her günü yaşamak için mücadele veriyorlar.

Neden boş bir gününüzde veya “gün” için toplandığınızda, bir değişiklik yapıp, özürlü bireyi olan bir aileyi veya özürlülere hizmet veren bir kurumu ziyaret etmiyorsunuz? Neden kendinize, “acaba bizim de özürlüler için yapacağımız bir şey var mı” diye sormuyorsunuz? Maddi durumu iyi olmadığı için, tekerlekli sandalyesi olmayan o kadar çok özürlü var ki. Kadınlar “günde” topladıkları paralarla, bir özürlüye tekerlekli sandalye alamaz mı? Bu hiç kimsenin aklına gelmiş midir acaba?

Benim oğlumun tekerlekli sandalyesini, bize bir okul bağışlamıştı. Okuldaki bir öğretmenin girişimleriyle, her sene bir etkinlik düzenliyorlar. Öğrenciler harçlıklarıyla, tespit ettikleri ihtiyaç sahiplerine, her sene 20’nin üzerinde tekerlekli sandalye bağışlıyorlar. Bu sayede öğrenciler, hem özürlülere karşı duyarlı olmayı öğreniyorlar, hem de özürlüleri tanıma fırsatları oluyor.

14 Yanıt to “Özel bir çocuğun annesine mektubu”

  1. Ayşe ÇETİN Says:

    Merhaba, yazı Cesur CEYLAN’a ait. Güzel bir yazı. Başka bir yazısı daha varmış. Biz de varız, bizde hayatımızı idam ettirmek zorundayız.
    Teşekkür ediyorum.

  2. zeynep Says:

    çok güzel bir mektup bunu kim yazdıysa tebrikler dilerim

  3. Özlem (YILDIRIM) ŞEKER Says:

    evet gerçekten çok güzel bir yazı sosyal hizmet uzmanı Cesur CEYLAN’a ait bir yazıymış….

  4. mevanur Says:

    çok güzel ben 9 yaşındayım bu mektupları NOT aldım

  5. prenses Says:

    çok güzel bir mektupta yazana tşk

  6. dj eda Says:

    beğendim birazda hüzünlendim

  7. esra Says:

    çok güzelmişş…

  8. yasemin Says:

    herkese çok teşekkür ediyorum ve sizleri çok seviyorum bnde bagış yapmak çok isterim hadi herkes el ele versinde engelli cocuklarımıza yardım edip onlara her ay 30 un 40 ın üzerinde tekerlikli sandalye alalım arkadasla biz türkiede 70.000.000. deilmiiz evet oleiz herkes her gün 1 tl verse 70.000.000 eder ve bu durumda yardım ederiz simdşden tesekküler hepinizi opüyorum bnn yasemin 11 yasındaımm

  9. Özlem (YILDIRIM) ŞEKER Says:

    merhabalar Yasemincim
    yazdıklarım beni çok duygulandırdı. keşke herkes senin kadar duyarlı ve düşünceli olsa. canım benim senin güzel yüreğini öpüyorum. ayrıca anneni ve babanı senin gibi bir evlat yetiştirdikleri için kutluyorum. her şey gönlünce olsun….

  10. gulhan Says:

    bu yazıyı bılıyorum cok guzel benımde özel bır kzım vr yazanın yuregıne saglık

  11. merve Says:

    harika çok güzel yazmış…
    okuduğum anda bende anneme yazdım çok güzel yha kim
    yazdıysa tebrik ediyorum

  12. deniz Says:

    harikaaaaa……. olmuş bunu yazana çok teşekkür ediyorum…………!!!

  13. Döndü Güven Says:

    Mükemmel..

  14. BIRSEN GÜL Says:

    allah kimseyi beyin engeli yapmasin benim oglum gec konusmaya basladi ilk büyük ler cocugumu hor gördü cocuklarida aynisini yapti cok aci ama gercek bir engeliyi mutlu etmek dinimizde sadaka yerine gecer ama anlayana…?


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: