Hüseyin Can’a 3. derece (en ağır derece) Protein Enerji Malnütrisyonu (PEM) teşhisi konmuştu. Bunun tam olarak ne anlama geldiğini, hastaneden taburcu olduktan sonra yaptığım araştırma sonucu öğrendim. Bir sonraki yazımda, bunu sizlere açıklayacağım.

Hastaneye yatış sebeplerimizden biri, Hüseyin Can’ın günlük ne kadar kalori ve sıvı aldığını hesaplamaktı. Bana kalırsa bunu hastane ortamında hesaplamak zor veya sonuç tam doğru olmayacaktı. Hüseyin Can, her yemeği düzgün yiyemediği için, ben evde genellikle onun sevdiği ve yiyebileceği yemekler hazırlamaya gayret ediyorum. Oysa hastanede gelen yemekler arasında beğenmediği yemekler oldu. Ayrıca Hüseyin Can kalabalık ortamlarda düzgün yemek yemiyor.

Metabolizma bölümü başkanı Prof. Dr. Sultan D. Aydoğdu’nun da, Mart ayının ortasına kadar, geçirdiği rahatsızlık sebebiyle, hastanede olmayacağını öğrendim. Bu saydığım sebeplerden dolayı, ben de doktorlara Hüseyin Can’ın kalori takibinin evde yapılmasının daha uygun olacağını belirterek, taburcu olmamızı önerdim. İçleri pek rahat olmasa da, benim önerimi kabul ettiler. Bizi tekrar diyetisyene yönlerdiler ve yemeklerin kalorisini arttırmak için, yemeklere ilave edilen bir tozu önerdiler.

Hüseyin Can çok neşeli bir çocuk. Ağır engeline rağmen etrafına hep neşe saçıyor. Benim örtümü ve gözlüğümü yatağın üzerinde görünce, hemen kendisine takmaya çalıştı. Başaramayınca benden yardım istedi. Hüseyin Can’ın babaanne taklidi, odamızdaki diğer hastaları ve hemşireleri çok güldürdü.

Biz hastaneye yatarken hava çok güzeldi. Ertesi gün çok kar yağdı. Bulunduğumuz hastane odasının camından müthiş bir kış manzarası seyrettik.

Ayrıca yiyecek bulamayan kuşlar için balkona ekmek kırıntıları koyduk. Kuşları bunları yerken izlemek çok keyifliydi.

Hüseyin Can’ın dün Eskişehir Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji Bölümünde randevusu vardı. Artık Eskişehir’de ikamet ettiğimiz için, Hüseyin Can’ın bundan sonraki Epilepsi Tedavisi burada takip edilecek.

Çocuk Nöroloji genelde sadece Tıp Fakültelerinde olduğu için, bu bölüm çok yoğun oluyor. Hal böyle olunca da, randevumuz saat 10.50 de olduğu halde, Hüseyin Can ilk muayenesini saat 14.00 da oldu. İlk defa buraya muayene olduğu için ve durumu ağır olduğu için uzman doktorun da görmesi gerektiğini söylediler. Uzman doktor olan Yrd. Doç. Dr. Coşkun YARAR’ı bekledik. Onunla görüşmemiz bittiğinde saat 18.30 olmuştu.

Mesai saatini aşmasına rağmen, tüm hastaların muayeneleri yapıldı. O yüzden ayrıca, bu bölümde çalışan herkese ilgi ve alakaları için teşekkür ederiz.

Bekleme salonunda çok zaman geçirdiğimiz için, birkaç kişiyle sohbet etme imkanım oldu. Beni en çok etkileyen kişiyse, kendiside ağır şeker ve diyaliz hastası olan, engelli bir çocuk annesi oldu. Dünden beri o anneyi düşünüyorum. Acaba çocuğuyla ne kadar ilgilenebiliyordur? Bu anne ve sohbet ettiğim diğer kişiler hakkında, başka bir yazımda bahsedeceğim.

Dün, Tıp Fakültesinde işimiz uzun sürdüğü için, Hüseyin Can eve geldiğimizde, karnını bile doyurmadan uyudu. O zaten birkaç saat bile dışarıda geçirse, çok yoruluyor.

Bu günde, yine Tıp Fakültesinde, EEG (Elektroensefalografi) çekimimiz vardı. EEG, epilepsi hastaları, nöbet şüphesi olan ve bazı nörolojik rahatsızlıkları olan hastaları incelemekte kullanılan bir tetkiktir. EEG cihazı ile beynin elektriksel aktivitesi kaydedilir.

Bu çekim sırasında hasta hiç kıpırdamadan yatmak zorunda. Çocuklar genelde sakin duramadıkları için, bu çekim sırasında uyutulurlar. Ancak çocukları uyutmak ve çekim sırasında uykuda kalmalarını sağlamak, çok zor oluyor. Allah’a çok şükür, Hüseyin Can’a 5 yaşından beri, uyumadan EEG çekimi yapılabiliyor.

Hüseyin Can EEG çekimine hazırlandıktan sonra:

]]> http://onlararamizda.wordpress.com/2009/01/23/tip-fakultesinde-randevu/feed/ 0 ozlemy eeg-cekimi