Hüseyin Can’a 3. derece (en ağır derece) Protein Enerji Malnütrisyonu (PEM) teşhisi konmuştu. Bunun tam olarak ne anlama geldiğini, hastaneden taburcu olduktan sonra yaptığım araştırma sonucu öğrendim. Bir sonraki yazımda, bunu sizlere açıklayacağım.
Hastaneye yatış sebeplerimizden biri, Hüseyin Can’ın günlük ne kadar kalori ve sıvı aldığını hesaplamaktı. Bana kalırsa bunu hastane ortamında hesaplamak zor veya sonuç tam doğru olmayacaktı. Hüseyin Can, her yemeği düzgün yiyemediği için, ben evde genellikle onun sevdiği ve yiyebileceği yemekler hazırlamaya gayret ediyorum. Oysa hastanede gelen yemekler arasında beğenmediği yemekler oldu. Ayrıca Hüseyin Can kalabalık ortamlarda düzgün yemek yemiyor.
Metabolizma bölümü başkanı Prof. Dr. Sultan D. Aydoğdu’nun da, Mart ayının ortasına kadar, geçirdiği rahatsızlık sebebiyle, hastanede olmayacağını öğrendim. Bu saydığım sebeplerden dolayı, ben de doktorlara Hüseyin Can’ın kalori takibinin evde yapılmasının daha uygun olacağını belirterek, taburcu olmamızı önerdim. İçleri pek rahat olmasa da, benim önerimi kabul ettiler. Bizi tekrar diyetisyene yönlerdiler ve yemeklerin kalorisini arttırmak için, yemeklere ilave edilen bir tozu önerdiler.
Hüseyin Can çok neşeli bir çocuk. Ağır engeline rağmen etrafına hep neşe saçıyor. Benim örtümü ve gözlüğümü yatağın üzerinde görünce, hemen kendisine takmaya çalıştı. Başaramayınca benden yardım istedi. Hüseyin Can’ın babaanne taklidi, odamızdaki diğer hastaları ve hemşireleri çok güldürdü.
Biz hastaneye yatarken hava çok güzeldi. Ertesi gün çok kar yağdı. Bulunduğumuz hastane odasının camından müthiş bir kış manzarası seyrettik.
Ayrıca yiyecek bulamayan kuşlar için balkona ekmek kırıntıları koyduk. Kuşları bunları yerken izlemek çok keyifliydi.
