Posted by: Özlem Yıldırım on: Aralık 28, 2008
Bu şiiri yazan Nebahat Tuğsat, bir otistik çocuğun annesi.
D E R M A N
Şu dağın ardına güller dikseler,
İçinden birinin dikenini seçseler,
Bunu da yavruma DERMAN deseler,
Çıplak ayak aşmaz mıyım dağları.
Uzak diyarlarda, ıssız köylerde,
Uçsuz, bucaksız, kuytu yerlerde,
Yavruna DERMAN, çölde deseler,
Yudum susuz, düşmez miyim yollara.
Taşların altın da, kayaların dibin de,
Toprağın on kat, yüz kat içinde,
DERMAN dağların altın da deseler,
Tırnağımla [...]
Son Yorumlar