Posted by: Özlem Yıldırım on: Mayıs 27, 2009
Nilüfer Turizmin Otobüsleri için aylık yayınlanan Gezgin Dergisini her seyahat ettiğimde büyük bir keyifle okuyorum. Mayıs 2009 sayılarında benim de bir yazıma yer verdikleri için kendilerine çok teşekkür ediyorum. İşte yazım:
Özgürlük
Benin adım Hüseyin Can. Ben ailemizin en küçük çocuğuyum. Benden büyük iki erkek kardeşim var. Onlar benden sekiz ve on yaş daha büyükler. Anlayacağınız, annem [...]
Posted by: Özlem Yıldırım on: Mayıs 10, 2009
Bugün anneler günü ve engelliler haftasının başlangıcı. Bu konuyla ilgili bir gazete için yazdığım yazımı sizinle paylaşmak istiyorum:
Benim Annem Saraylara Layık
Benim annem sarayla layık, çünkü….. veya benim annem yılın annesi olmalı, çünkü….. diye başlayan yarışmaları hepimiz duymuşuzdur. Birçoğumuzun çocuğu da “belki birinci olurum ve anneme hoş bir sürpriz yaparım” düşüncesiyle bu yarışmalara katılıyor. Benim oğlum [...]
Etiketler:
adam olmak,
anne demek,
anneler günü,
ümitler,
engelliler haftası,
fedakarlık,
karşılıksız,
oturmak,
saraylara layık,
yutmak,
yılın annesi
Posted by: Özlem Yıldırım on: Mayıs 10, 2009
Allah’ım neden seçtin beni?
Vardır bunun mutlaka bir sebebi
Çok düşündüm sonunda buldum cevabı
Her anne kaldıramaz bu kadar çok kederi.
Allah donatmış beni sonsuz sevgi ile
Nasip etmiş bir o kadar merhameti de
Sabırların en büyüğünü de eklemiş üstüne
Bu vasıflar olmadan olunmaz zaten özel anne.
Ben annelerin seçilmiş olanlarındanım
Kendi kaygılarımı asla düşünmemeliyim
Varsa yoksa hep yavrum demeliyim
Ben onun mutluluğu için yaşamalıyım.
Yavrumun konuşamayan [...]
Posted by: Özlem Yıldırım on: Şubat 1, 2009
Sen gözlerinle işitmenin, ellerinle konuşmanın nasıl olduğunu hiç düşündün mü? Büşra 13 yaşında, işitme engelli. Kulakları duymadığı için, gözlerinle dudakları okumaya ve el işaretlerini anlamaya çalışıyor. Ağzıyla anlatamadıklarını, elleriyle yaptığı işaretlerle anlatmaya çalışıyor. Sen Büşra’ya, kuşların ötüşünü, akan suyun sesini, bir bebeğin ağlama sesini, duyduğun zaman içinden dans etmek gelen melodileri anlatabilir misin?
Sen teninle görmenin [...]
Posted by: Özlem Yıldırım on: Aralık 28, 2008
Ağır engelli bir spastik çocuk kendini ifade edebilseydi, bize acaba neler anlatırdı? Buyrun okuyun
SAVAŞ (Engelli bir Çocuğun Günlüğünden)
10 sene önce, temmuz ayının bir pazar günü dünyaya geldim.
Annemin sıcacık, şefkatli kollarında başlayan savaştan habersizdim.
Onun yardımıyla, her gün biraz daha büyüyordum.
Zavallı anneciğim, benim her gün savaştığımdan haberi yoktu.
7. ayımı doldurmuştum
Annemin yüzünde endişeleri görmeye başladım.
Bir şeylerin yolunda gitmediğini [...]
Posted by: Özlem Yıldırım on: Aralık 28, 2008
Bu şiiri yazan Nebahat Tuğsat, bir otistik çocuğun annesi.
D E R M A N
Şu dağın ardına güller dikseler,
İçinden birinin dikenini seçseler,
Bunu da yavruma DERMAN deseler,
Çıplak ayak aşmaz mıyım dağları.
Uzak diyarlarda, ıssız köylerde,
Uçsuz, bucaksız, kuytu yerlerde,
Yavruna DERMAN, çölde deseler,
Yudum susuz, düşmez miyim yollara.
Taşların altın da, kayaların dibin de,
Toprağın on kat, yüz kat içinde,
DERMAN dağların altın da deseler,
Tırnağımla [...]
Posted by: Özlem Yıldırım on: Aralık 12, 2008
Bu hikayeyi ilk duyduğumda yazarın benim de duygularımı ne kadar ifade ettiğini düşündüm. O yüzden sizinle paylaşmak istedim. İngilizce original yazıyı burada bulabilirsiniz.
Hollanda’ya hoşgeldiniz.
Bana genellikle özürlü bir çocuk büyütmemin nasıl bir şey olduğunu sorarlar. İşte anlatıyorum:
Bir bebek sahibi olacağınızı anladığınızda yaşadığınız duygu, İtalya’ ya güzel bir seyahat planı yapmaya benzer. İtalya hakkında bir sürü kitap ve [...]
Posted by: Özlem Yıldırım on: Aralık 4, 2008
Bu yazı internet‘ten bir alıntı. Bir çok yerde buldum, fakat original yazının kime ait olduğunu bulamadım. Lütfen, bilen varsa bana bildirsin. Mektupdan sonra benim ”yorumum” var .
Canım Anneciğim
Neden hep dalıp dalıp gidiyorsun, neden bana hep üzgün üzgün bakıyorsun, neden hep ayni soruları tekrarlıyorsun, neden kendini suçlamaktan vazgeçiyorsun, neden hep kızgınlık duyuyorsun…?
Halbuki ben meleklere: “beni bu [...]
Posted by: Özlem Yıldırım on: Aralık 1, 2008
Merhaba Arkadaşlar
Bu gün bir arkadaşla sohbet ederken, bundan 30 sene önce ilkokul öğretmenimin hatıra defterime yazdığı kısa ve anlamlı bir söz aklıma geldi.
AYAKKABILARIM YOK DİYE AĞLIYORDUM, TAKİ AYAKLARI OLMAYAN BİR ADAMA RASTLAYINCAYA KADAR….
Hepimizin hayatında eksikler vardır. Ama şunu unutmayalım ki, bizden daha kötü durumda olan bir sürü insan var. Ayakkabılarım yok sa, ne önemi var [...]
Posted by: Özlem Yıldırım on: Kasım 30, 2008
Canım Anneciğim Demiyor
Bu gün anneler günü.
Bende bir anneyim.
Ama benim yavrum beni kutlamıyor,
Boynuma sarılıp, öpmüyor,
Çiçekler toplayıp koklatmıyor,
Canım anneciğim demiyor.
Oysa ona ne emekler harcadım.
Senelerce üstünü temizledim.
Yiyemiyor diye ben de yemedim.
Uyumuyor diye ben de uyumadım.
Hastalandı başında bekledim.
Canım anneciğim demiyor.
Benim yavrum konuşamıyor.
Yaşıtları gibi koşup, oynayamıyor.
Yemeğini kendi yiyemiyor.
Düşünce kalkamıyor.
Benim yavrum engelli,
Canım anneciğim diyemiyor ki.
© Özlem Yıldırım
* Bu şiiri yazdığımda oğlum [...]
Son Yorumlar